Apokalipsa 1:10;11

Apokalipsa 1:10;11 Doznałem zachwycenia w Dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos jak gdyby trąby mówiącej; Co widzisz, napisz w Księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei. 

Po sześciu dniach stworzenia, Bóg odpoczął. Dzień siódmy, który miał być pozbawiony tych wszystkich niedogodności i trudów, z którymi ludzie borykają się do dzisiaj, po pierworodnym grzechu nieposłuszeństwa, stał się czasem utrapienia. Jedzenie, w sensie duchowym, zakazanych owoców z Drzewa poznania dobra i zła, sprowadziło na ludzi duchową śmierć. Człowiek stał się istota cielesną, martwą duchowo. W Kainie oraczu ukazane jest, w symbolicznym sensie, rozwarcie wnętrza ziemi, która wchłania krew zabitego przez Kaina, Abla. Ziemia, oprócz swoich płodów naturalnych, zawiera też inne, cenne użytkowo, pożądane owoce, które bardzo często stają się źródłem wiedzy prowadzącej do zła. Już Ewa zauważyła, że owoce z tego Drzewa są piękne dla oczu i nadają się do zdobycia wiedzy. Wieża, którą ludzie zaczęli budować z zamiarem dosięgnięcia siedziby Boga w Niebie, była budowana z pominięciem Bożych Praw, na grzechu i krwi, która z ziemi zaczęła wołać o pomstę. Po potopie, Bóg, za pośrednictwem Noego, zawiera nowe Wieczyste Przymierze pokoju z całą ziemią i ze wszystkim co na nie żyje. Jako znak swojego miłosierdzia Bóg kładzie na niebie tęcze, a gdy ludzie ponownie zaczęli budować, Bóg pomieszał im języki, aby rozproszyć ich po całej ziemi i aby nie mogli dokończyć budowy Wieży Babel do Nieba. ,,Biada temu, co Miasto na krwi przelanej buduje, a gród umacnia nieprawością. Czyż nie jest wolą Pana Zastępów, że ludy dla ognia pracują i darmo się trudzą narody?'' ( Księga Habakuka 2:12,13) Dlatego nie można mieć pretensji do Boga, że ludzie prowadzą wojny i się zabijają. Jezus dokonuje nowego stworzenia przez odnowienie świata skażonego przez grzech, biorąc wszystkie grzechy na siebie. ,,I rzekł Zasiadający na Tronie: Oto wszystko czynię nowe.'' (21,5) Jezus urodził się w niedzielę i zmarł w piątek, a siódmego dnia odpoczywał w grobie. W rozdziale czwartym, Jezus i Zasiadający na Tronie, są jednym i tym samym Bogiem. A ludzie, w zamian za Tron, dali Bogu krzyż. I tak jak Jezus został zabity i odpoczął w grobie, tak samo zostaną zabici Jego świadkowie, których śmierć jest ukazana w symbolice siedmiu Aniołów, którzy milkną w momencie zatrąbienia, ponosząc śmierć. Po ich śmierci, w pieczęci szóstej, gaśnie światło słońca, a księżyc, symbolizujący Kościół, staje się czerwony jak krew. Chronologia pieczęci jest odwrócona, dlatego kolejna, po szóstej, jest pieczęć piąta. Po jej złamaniu przez Baranka, krew zabitych świadków Jezusa woła z ziemi do Nieba o ich pomstę. Lecz ,,powiedziano im, aby jeszcze przez krótki czas odpoczęli, aż dopełni się liczba ich towarzyszy i braci, którzy tak jak oni mają być zabici'' (6,11). A więc tak jak Jezus odpoczywał w grobie, tak samo Jego zabici świadkowie będą odpoczywać w prochu ziemi w Dniu Pańskim. I oto w Dniu Pańskim Jan słyszy z tyłu za sobą ,,donośny głos, jak gdyby trąby mówiącej''. Traby i puzony, jako instrumenty muzyczne, wydające najdonośniejszy dźwięk, mają podobne znaczenie symboliczne. Puzony ogłaszały wstępowanie na Tron króla. ,,Pośle On (Jezus) swoich Aniołów (świadków, Kapłanów) z trąbą o głosie donośnym i zgromadzi swoich wybranych.'' (Mateusza 24;31) Dla świadków Jezusa to Duch Święty sprawia, że ich świadectwo staje się donośne. Donośny dźwięk Trąby Bożej ma obudzić ze śmierci duchowej i wezwać do powstania śpiących w grobach, co jest nazwane pierwszym zmartwychwstaniem. W Księdze Ezechiela (37;1-11) suche kości pokrywają się ciałem i ożywają, gdy powołany przez Boga prorok zaczyna do nich przemawiać. Do wypełnienia podobnego zadania Jezus powołuje swoich Aniołów, których posyła w świat jak owce między wilki. Przez donośny głos trąby Jezus powołuje swojego sprawdzonego i wiernego świadka do spisania i przekazania Kościołowi Księgi Objawienia, która ma przygotować świat na ostatnie dni Czasów Ostatecznych, przed nadejściem Dnia Pańskiego.