Apokalipsa 1:15

Apokalipsa 1:15: Stopy Jego podobne do drogocennego metalu, jak gdyby w piecu rozżarzonego, a głos Jego jak głos wielu wód. 

Wizja Jezusa ma głęboką wymowę symboliczną, która jest przeciwstawna do symboliki posągu ze snu króla Nebuchadnezzara. Król Babilonu poprosił Boga, aby pokazał mu, co się stanie przy końcu dni. I we śnie ujrzał przed sobą posąg, który był ,,bardzo wielki, jego blask był nadzwyczajny, wygląd zaś straszliwy'', ,,jego głowa była ze szczerego złota, jego piersi i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z brązu, golenie z żelaza, stopy zaś częściowo z żelaza częściowo z gliny.'' (Księga Daniela 1,32) Posąg w symboliczny sposób ukazuje stan ziemskiej cywilizacji przy końcu dni, czyli mniej więcej, ten obecny stan. Jezus ma stopy ze złota i białe włosy jak wełna. Natomiast głowa posągu jest ze złota, a im niżej, z tym mniej szlachetnego materiału jest on zbudowany. Posąg jest ogromny i potężny, jednakże stopy z żelaza zmieszanego z gliną zapowiadają budowlaną katastrofę. Podstawą, na której się opiera życie pojedynczych ludzi, całych społeczeństw i państw, jest Prawo. W symbolice Apokalipsy ciało, oddane grzechowi, nie poddane Bożemu Prawu, jest tylko ziemią, czyli gliną. Ludzie cieleśni, ziemscy, tworzą prawa, których źródłem jest filozofia materialistyczna, pochodząca z ziemi, z ich grzesznych, opanowanych przez rządze, ciał. Nowym Prawem, które Jezus ustanowił na ziemi, jest Prawo Miłości, które zostało poddane próbie, aż do śmierci na krzyżu, tak jak złoto próbuje się w ogniu. Nogi Jezusa, są podobne do drogocennego metalu, jak gdyby w piecu rozżarzonego. Jezus przeszedł próbę Miłości, gdy został przybity na krzyżu, znosząc, pośród niewyobrażalnych cierpień, wszystkie kłamstwa, obelgi, oszczerstwa, bez nienawistnych myśli do swoich prześladowców. Białe jak len włosy, są oznaką absolutnej czystości i nieskazitelności myśli i intencji. Te dwie wizje: Postaci Jezusa i posągu z metalu, ukazują dwa przeciwstawne sobie Królestwa: Królestwo Niebieskie Jezusa Chrystusa, oparte na Prawie Miłości, i Królestwo Ziemskie, stworzone przez Królów Ziemi. ,,W dniach owych królów (Królów Ziemi) Bóg ustanowi Królestwo, które nigdy nie zginie, Królestwo, które nie przejdzie na inny naród. Zmiażdży i zniszczy owe Królestwa (ziemskie), ono zaś będzie trwać na wieki.'' (Księga Daniela 2:44) Na nic się zda głowa ze złota, gdy podstawę posągu stanowią nogi z żelaza zmieszanego z glina. ,,Ani ich srebro, ani ich złoto, nie zdoła ich ocalić w Dniu gniewu Pana (Dzień Pański), gdyż ogień Jego zapalczywy strawi całą ziemię: bo dokona zagłady zaiste strasznej - wszystkich mieszkańców ziemi.'' (Księga Sofoniasza 1;18) Po ostatecznym Sądzie Ducha Świętego, pośród ludzi żyjących fizycznie, dokona się ostateczny podział na zbawionych i potępionych ostatecznie, bez możliwości nawrócenia, bo popełnią grzech przeciwko Duchowi Świętemu, niewybaczalny ani w tym, ani w życiu przeszłym. Pozostających na ziemi, potępionych, Apokalipsa nazywa mieszkańcami ziemi i ukazuje w pieczęci środkowej, czwartej, jako Piekło, które, jako żywe trupy, podąża za jeźdźcem o imieniu Śmierć. I to Piekło, które tworzą potępieńcy, nazwani dzikimi zwierzętami, wypowie Bogu wojnę i zacznie zabijać mieszkańców Nieba, bo jeźdźcy na koniach symbolizują wojnę. Mieszkańcami Nieba są ludzie żyjący na ziemi, którzy przez Ducha Świętego, jednocześnie przebywają w Niebie: ,,a głos Jego (Jezusa w wizji) jak głos wielu wód.'' (1,15) Bez wody ziemia wysycha i wszystko, co na niej żyje, umiera. Dzięki wodzie, która wytrysnęła, gdy na polecenie Boga Mojżesz uderzył w skałę, naród Izraela mógł przeżyć na pustyni i podjąć dalszą wędrówkę. Tą skałą jest Jezus, Jego bok i Serce uderzone i przebite włócznią, z którego wytrysnęła woda i resztki Krwi. Tak jak ciało, które jest tą ziemia, wysycha bez wody, podobnie dusza więdnie i nie owocuje bez Łaski Ducha Świętego. Symbolem łask spadających z Nieba na Ziemię, czyli na ciało, są krople deszczu spadające z nieba. Modlitwa Kapłana i wiernych sprowadza na duszę i ciało łaskę Chrztu Świętego, który obmywa duszę z grzechu pierworodnego, aby na nowo mogła rozkwitnąć jak ogród w Edenie. Gorąca modlitwa działa na duszę podobnie jak słońce na wodę, która parując tworzy chmury, z których padają krople deszczu symbolizujące Boże Łaski. Narodzeni na nowo, z wody Chrztu i Ducha Świętego, są tymi Wielkimi Wodami i Morzem, które Jezus oświeca i podgrzewa swoim Światłem. W kolejnej części snu król Nebuchadnezzar zobaczył jak od posągu oderwał się kamień i uderzył w jego stopy i zmiażdżył je. (Księga Daniela 2;3,4) Dla odrzucających Ewangelię Jezus stanie się kamieniem obrazy i skałą potknięcia. (Izajasz 8;14) Jezus powiedział: ,,Każdy kto upadnie na ten Kamień, rozbije się, a na kogo On spadnie, zmiażdży go.'' (Łukasz 20;17)