Apokalipsa 1:4;5;6

Apokalipsa: 1:4,5,6 ,,Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji : Łaska wam i pokój od Tego, Który jest, i Który był i Który przychodzi i od Siedmiu Duchów, które są przed Jego Tronem, i od Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego, Pierworodnego umarłych i od Władcy królów ziemi. Temu, który nas miłuje i który przez swą Krew uwolnił nas od naszych grzechów i uczynił nas Królestwem - Kapłanami dla Boga i Ojca swojego, Jemu Chwała i Moc na wieki wieków. Amen 

W jednym długim zdaniu, zakończonym słowem Amen, Jan wyznaje swą wiarę w Jezusa jako naoczny świadek Jego życia, śmierci i zmartwychwstania, i dlatego jest świadkiem wiarygodnym. Swe pozdrowienia posyła do siedmiu, czyli do wszystkich Kościołów ówczesnego i przyszłego świata, bo te pouczenia są i będą aktualne w każdym czasie, dopóki będą zapalane Świeczniki i dopóki będzie istniał Kościół. W innym miejscu Jezus wyjaśnia: ,,Siedem gwiazd-to Aniołowie siedmiu Kościołów, a siedem świeczników-to siedem Kościołów.''(1;20) Anioł Jezusa jest Duchem przez Niego posłanym z Nieba, czyli jego posłańcem. I podobnie świadkowie posłani przez Jezusa są Jego posłańcami, a więc też Jego Aniołami. Bo dla narodzonych na nowo, z Ducha Świętego, życie w Niebie zaczyna się na ziemi. Jak wynika z treści listów Aniołowie są ludźmi dalekimi od doskonałości, dlatego te pouczenia, w formie listów, są dla nich niezbędne, gdyż jako zwierzchnicy stojący na czele tych zgromadzeń, czy Kościołów, są odpowiedzialni za wiernych i za czystość wyznawanej doktryny przejętej od Jezusa, a więc ciąży na nich ogromna odpowiedzialność za poszczególnych wiernych i cały Kościół. Na ich przykładzie i ku pouczeniu wszystkich innych wiernych, żyjących ówcześnie i w czasach przyszłych, Jezus ukazuje różne stany duchowe, których może doświadczyć wierny, dlatego, spośród tych siedmiu listów, każdy wierny może znaleźć ten jeden, który odnosi się do aktualnego stanu jego ducha. Baranek (Jezus): ,,miał siedem rogów i siedmioro oczu, którymi jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię.'' (5;6) Dla wszystkich swoich świadków, Jezus jako Pierworodny, jest Świadkiem Wiernym, Pierworodnym Umarłych, bo jako pierwszy zmartwychwstał. Jezus jest Władcą dla królów ziemi, pomimo, że oni Go odrzucają. Jezus nie jest władcą dla swoich wybranych Kapłanów, bo oni razem z Nim królują w Tysiącletnim Królestwie: ,,Będą oni Kapłanami Boga i Chrystusa. Będą też z Nim królować przez tysiąc lat.'' (20;6) Przez zmycie naszych grzechów swą niewinnie przelaną Krwią, Jezus ,,uczynił nas Królestwem - Kapłanami Bogu i Ojcu swojemu.'' Przyjęcie, pochodzącego od Jezusa, Łaski i Pokoju, gwarantuje zbawienie i życie w Jego Królestwie Niebieskim. A dla odrzucających Łaskę i Pokój Jezus będzie ich Władcą, czy będą tego chcieli, czy też nie, i będzie ich pasł rózgą żelazną, którą jest Jego Prawo, tak nieugięte jak gruby, żelazny, pręt. (12;5)