Apokalipsa 4:2

Apokalipsa 4:2: Doznałem natychmiast zachwycenia: A oto w Niebie stał Tron. A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, a tęcza dokoła Tronu - podobna z wyglądu do szmaragdu. Wokół tego Tronu stały dwadzieścia cztery Trony, a na nich siedziało dwudziestu czterech Starszych. 

Do tego miejsca w Apokalipsie, w rozdziale czwartym, przedstawia się nam cała Trójca Święta. Na końcu widzenia wstępnego, przed listami do Aniołów siedmiu Kościołów, Jezus powiedział do Jana: ,,Napisz więc to, co widziałeś, i to, co jest, i to, co potem musi się stać.'' (1,19) A teraz do Jana mówi Duch Święty: ,,Wstąp tutaj, a to ci ukażę, co potem musi się stać.'' Doznaje zachwycenia i w jednym momencie przez otwartą bramę w Niebie zostaje przeniesiony przed Tron Boga. Wizja Nieba jest symboliczna, bo z oryginalnego tekstu wynika, że przeniesienie ma miejsce w Duchu. Dla narodu Izraela, żyjącego w Starym Przymierzu, Bóg był tajemnicą, kimś dalekim, zasiadającym ponad ziemskim nieboskłonem, w światłości niedostępnej. ,,Niebiosa są moim Tronem, a ziemia podnóżkiem stóp moich.'' (Izajasz 66,1) W Nowym Przymierzu Tronem Boga jest serce człowieka, lecz teraz, w tym miejscu Apokalipsy, już nim przestało być, bo Świątynie Boga, którymi byli Jego Kapłani i świadkowie, opisani w listach, zostały zniszczone. ,,Jeśli kto zniszczy Świątynię Bożą tego zniszczy Bóg, albowiem Świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście.'' (1 List do Koryntian 3:16) ,,A Zasiadający na Tronie podobny był z wyglądu do jaspisu i do krwawnika.'' Karneol (gr. sardion), dawniej nazwany ,,sardiusz'', podobnie jak rubin, jest koloru czerwonego, krwistego. W Izraelu, w czasach starotestamentalnych, każde pokolenie było reprezentowane przez inny kamień. Arcykapłan w czasie wykonywania kapłańskiej służby przy ołtarzu, nosił na sobie dwanaście kamieni, co miało oznaczać, że przed Tronem Boga reprezentował on dwanaście pokoleń Izraelskich. Jaspis i krwawnik (sardiusz) były pierwszym i ostatnim z dwunastu kamieni. (Księga Wyjścia 28:17-21) Jaspis reprezentował pokolenie Rubena, ponieważ Ruben był pierworodnym synem Jakuba, a sardiusz reprezentował pokolenie Benjamina, najmłodszego z dwunastu pokoleń Jakuba. Imię Ruben, z hebrajskiego, oznacza: Oto syn; a Benjamin: Syn mojej Prawicy. Te dwa kamienie obejmują wszystkie kamienie znajdujące się w środku, a więc reprezentowały cały Izrael. ,,Tęcza dokoła Tronu - podobna do szmaragdu.'' Okalająca Tron Boga tęcza, jest znakiem Wieczystego Przymierza, które, za pośrednictwem Noego, Bóg zawarł z ziemią po potopie. W Nowym Przymierzu była Łaska Boża i było Miłosierdzie, a teraz, po zabiciu świadków i Kapłanów Jezusa, pozostaje tylko Miłosierdzie, które obejmuje wszystko, co na ziemi żyje, w tym roślinność. Dlatego, po listach do Aniołów siedmiu Kościołów, symboliczna wizja ukazuje Boga na Tronie w Niebie, bo skończył się czas Łaski i nie ma już Go w sercach ludzi na ziemi. W Nowym Przymierzu Tronem Boga jest ludzkie serce. Tworząca się na niebie, przez załamanie promieni słońca, tęcza, jest obrazem Bożego Miłosierdzia, co jest podkreślone przez zielony kolor szmaragdu symbolizującego odradzające się życie. Po deszczu, którego krople symbolizują Boże Łaski, pojawia się tęcza, okalająca niebo, które jest symbolem Tronu Boga. W pieczęci siódmej wszystko się wypełnia i następuje koniec Czasów Ostatecznych i koniec czasów Łaski i świadczenia o Jezusie. A w pieczęci szóstej zaczyna się Dzień Pański: ,,Upadnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem Siedzącego na Tronie i ratujcie nas przed gniewem Baranka.'' (6,16) Powraca obraz Boga ze Starego Testamentu, groźnego, dalekiego, niedostępnego. Zbawczy plan Boga, ocalenia rodzaju ludzkiego dla wiecznego życia w Niebie, zaczął się już po pierworodnym grzechu nieposłuszeństwa w Edenie. Po sześciu dniach stwarzania Bóg zapragnął odpocząć w sercach ludzi siódmego dnia. Odchodzenie od Boga dokonywało się stopniowo. Ewa posłuchała podszeptów złego ducha i owoce z drzewa poznania dobra i zła, coraz bardziej zaczęły przyciągać jej uwagę. Zauważyła, że są one bardzo piękne dla oczu i że ich jedzenie (w duchowym sensie) może posłużyć do zdobycia wiedzy. W niedługim czasie ta wiedza posłuży do budowy świata materialnego, który daje wrażenie samowystarczalności i niezależności od Boga. Duch, którego Bóg tchnął, aby człowiek stał się Istotą Żyjąca, karmiony materią, stopniowo stawał się martwy. W sercu człowieka nie może jednocześnie mieszkać Zły i Dobry Duch. ,,Nie może przebywać mój Duch w człowieku, gdyż człowiek jest istotą cielesna.'' (Księga Rodzaju 6:3) Bóg, który jest Miłością, zostaje wypierany z serca, które targane przez różne stany emocjonalne i namiętności, traci pokój. Kain z zazdrości zabija Abla. Po wygnaniu z Raju Abel odchodzi na wschód od Edenu, do krainy mroku i śmierci. Bóg daje Kainowi znamię, aby nikt, kto go spotka, nie zabił, a jeżeli ktoś go zabije, to poniesie karę siedmiokrotna. Potomek Kaina, Lamek, powiedział do żony: ,,Zabiję mężczyznę za ranę, a dziecko za siniec. Jeśli Kain ma być pomszczony siedmiokrotnie, to Lamek siedemdziesiąt siedem razy.'' (Księga Rodzaju 4:23,24) Można sobie wyobrazić bezmiar rozlewu zła wskutek takiego pojmowania sprawiedliwości. Człowiek wynoszący się ponad Boga, oskarżający Go o całe zło panujące w świecie, przestał reagować na Jego napomnienia i pouczenia. Po zmyciu całego zła wodami potopu, Bóg, za pośrednictwem Noego, zawiera Wieczyste Przymierze z całą ziemią i ze wszystkim, co na niej żyje, którego dotrzymanie uwarunkowuje zakazem jedzenia mięsa z krwią życia, bo krew jest życiem duszy. (Księga Rodzaju 9) Zakaz ten będzie łamany przy końcu dni i w Dniu Pańskim. Po złamaniu przez Baranka trzeciej, a chronologicznie piątej pieczęci od końca, pojawia się jeździec z wagą na koniu czarnym, odpowiednik Bestii z ziemi, który jest przyczyną i inspiratorem handlu ciałami i krwią ludzi. W ostatnich dniach Czasów Ostatecznych, po zjedzeniu owocu z drzewa poznania dobra i zła, ludzie zjedzą owoce z Drzewa Życia, życia wiecznego. Nie są żadną przenośnią w Piśmie Świętym, słowa mówiące o jedzeniu mięsa i krwi i handlu nimi. Mówi o tym Pieśń o zagładzie Babilonu; ,, A kupcy ziemi płaczą i żalą się nad nią (Nierządnica Babilońska), bo ich towaru nikt nie kupuje: ,,koni, powozów oraz ciał i dusz ludzkich (krwi). Dojrzały owoc (z Drzewa Życia wiecznego), pożądanie twej duszy, odszedł od ciebie...'' (18:13,14) ,,Bo ci, którzy jedzą ciało mego ludu i skórę z niego zdzierają, a kości łamią i tną na kawałki, jak w garnku, jak mięso pośród kotła, wołać będą wówczas do Pana (siedem plag), ale im nie odpowie, lecz zakryje wówczas oblicze swe przed nimi za występki, które popełnili.'' (Księga Micheasza 3:1-4) Przyczyną wzajemnego zjadania się ludzi nie będzie brak jedzenia, lecz coś, co te ciała będą zawierały w sobie. ,,Tylko mięso z jego duszą - z jego krwią - nie wolno wam jeść.'' (Księga Rodzaju 9:4)