Posty

Apokalipsa 4:6;7;8

Apokalipsa 4:6-7: ,,a w środku Tronu i dokoła Tronu cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu: Zwierzę pierwsze podobne do lwa, Zwierzę drugie podobne do wołu, Zwierzę trzecie mające twarz jak gdyby ludzką i Zwierzę czwarte podobne do orła w locie. Cztery Zwierzęta - a każde z nich ma po sześć skrzydeł - dokoła i wewnątrz są pełne oczu, i nie mają spoczynku, mówiąc dniem i nocą: Święty, Święty, Święty, pan Bóg Wszechmogący, Który był, Który Jest i Który przychodzi.  Pomiędzy ziemią a Niebem, we wnętrzu tej kulistej przestrzeni , która znajduje się w środku Tronu i dokoła Tronu, są cztery Zwierzęta. Ziemia jest w samym środku Tronu Boga. W starożytności uskrzydlone zwierzęta były symbolami Bożych mocy. W Starym Testamencie ponadziemskie istoty dysponujące Mocą Boga występują pod nazwą Cherubinów i Serafinów, które mają po dwa, cztery lub sześć skrzydeł. W wizji Ezechiel ujrzał cztery istoty żywe pod postacią ludzi. ,, Każda miała cztery oblicza i cztery skrzydła. " ( Ezechiel 1...

Apokalipsa 4:4,5,6

Apokalipsa 4:4: Dokoła Tronu - dwadzieścia cztery trony, a na tronach dwudziestu czterech siedzących Starców, odzianych w białe szaty, a na ich głowach złote korony.  Starcy, a właściwie Starsi, mają na głowach złote korony, a nie złote wieńce chwały, jak jest to w niektórych przekładach, a właściwie, w tłumaczeniach. Trony stoją na ziemi, wokół symbolicznego Tronu Boga, którym jest ziemski nieboskłon. Złote korony na głowach Starszych symbolizują ich władzę, potęgę, bogactwo, wynoszenie się ponad innych, a w służbie przed Bogiem kierują się bojaźnią, strachem, bo, znając siebie, brakuje im światła poznania Boga. Symbolem Boga, siedzącego na Tronie nieba, jest słońce, którego załamane promienie światła, tworzą tęczę, znak Wieczystego Przymierza. Okazuje się, że to, co musi się stać niebawem, czyli, po śmierci Kapłanów i Świadków Jezusa, przedstawionych w siedmiu listach, jednocześnie jest tym, co już wcześniej było w Starym Przymierzu, przed śmiercią Jezusa na krzyżu. Stan kapłańsk...

Apokalipsa 4:3

Apokalipsa 4:3: A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, a tęcza dokoła Tronu - podobna z wyglądu do szmaragdu.  Kamienie szlachetne mają tu duże znaczenie symboliczne. Jaspis jest jasnym kamieniem o strukturze kryształu, dziś nazywany diamentem. Karneol ( gr. sardion ) dawniej nazywany ,,sardiusz", podobnie jak rubin, jest koloru krwistego, czerwonego. W Izraelu, w czasach Starego Testamentu, każde pokolenie było reprezentowane przez inny kamień. Arcykapłan w czasie wykonywania posługi kapłańskiej przy ołtarzu, nosił na sobie dwanaście kamieni, co miało oznaczać, że reprezentował on dwanaście pokoleń izraelskich przed Tronem Boga. Jaspis i krwawnik były pierwszym i ostatnim z dwunastu kamieni. ( Księga Wyjścia 28:!7 - 21 ) Jaspis reprezentował pokolenie Rubena, ponieważ Ruben był pierworodnym synem Jakuba, a sardiusz reprezentował pokolenie Benjamina, najmłodszego z dwunastu synów Jakuba. Imię Ruben, z hebrajskiego, oznacza: Oto syn; a Benjamin: Syn mojej Pr...

Apokalipsa 4:2

Apokalipsa 4:2: Doznałem natychmiast zachwycenia: A oto w Niebie stał Tron. A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, a tęcza dokoła Tronu - podobna z wyglądu do szmaragdu. Wokół tego Tronu stały dwadzieścia cztery Trony, a na nich siedziało dwudziestu czterech Starszych.  Do tego miejsca w Apokalipsie, w rozdziale czwartym, przedstawia się nam cała Trójca Święta. Na końcu widzenia wstępnego, przed listami do Aniołów siedmiu Kościołów, Jezus powiedział do Jana: ,,Napisz więc to, co widziałeś, i to, co jest, i to, co potem musi się stać.'' (1,19) A teraz do Jana mówi Duch Święty: ,,Wstąp tutaj, a to ci ukażę, co potem musi się stać.'' Doznaje zachwycenia i w jednym momencie przez otwartą bramę w Niebie zostaje przeniesiony przed Tron Boga. Wizja Nieba jest symboliczna, bo z oryginalnego tekstu wynika, że przeniesienie ma miejsce w Duchu. Dla narodu Izraela, żyjącego w Starym Przymierzu, Bóg był tajemnicą, kimś dalekim, zasiadającym ponad ziemskim nie...

Apokalipsa 4:1

Apokalipsa 4:1: Potem ujrzałem: Oto w niebie otworzyła się brama, a głos, ów pierwszy, jaki usłyszałem, jak gdyby trąby mówiącej ze mną, powiedział: Wstąp tutaj, a to ci ukażę, co potem musi się stać. Natychmiast ogarnął mnie Duch: Oto w Niebie stał Tron, a na Tronie Ktoś siedział.  Jan ponownie słyszy ten sam donośny głos, jak gdyby trąby mówiącej, który wcześniej nakazał mu (10,11), aby wszystko co widzi, spisał w Księdze i posłał do Aniołów siedmiu Kościołów. Pouczenia, napomnienia i nakazy, w formie listów, dotyczą wszystkich wiernych, dopóki te Kościoły będą istnieć, a więc do końca dni. Gdy skończą się Czasy Ostateczne, czyli to, co jest, nastąpi to, co potem musi się stać. ,,A kiedy dokończą dzieła swojego świadczenia, wtedy Bestia, która wyłania się z przepaści, wypowie im walkę, zwycięży ich i pomorduje.'' (11:7) Wierni Kapłani, świadkowie Jezusa, zostaną zabici, bo ich postawa będzie bezkompromisowa. Jezus powiedział do Samarytanki przy studni, że przyjdzie taki czas,...

Apokalipsa 1:17;18;19;20

Apokalipsa 1:17-18: Kiedym Go ujrzał, do stóp Jego upadłem jak martwy, a on położył na mnie prawą rękę, mówiąc: przestań się lękać. Jam jest Pierwszy i Ostatni i Żyjący. Byłem umarły a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani.  Po szybkim przeanalizowaniu symboliki ujrzanej postaci, umiłowany Apostoł Jezusa uświadomił sobie, że oto stoi przed Wszechmogącym Bogiem, Sędzią żywych i umarłych. A przecież znał te słowa: ,,Żaden człowiek nie może oglądać mego oblicza i pozostać przy życiu.'' (Księga Wyjścia 33;20) Przejęty trwogą, świadomy swoich niedoskonałości, pada do stóp Jezusa jak martwy. Lecz Jezus, przybierając swą naturalną postać, kładzie prawą rękę na ramieniu swego umiłowanego ucznia, dając w ten sposób do zrozumienia, że należy do Niego i jest jedną z tych gwiazd, które w wizji trzymał w swojej prawej ręce. ,,Moje owce słuchają mego głosu, a ja znam je i idą one za mną, a ja daję im życie wieczne i nikt wyrwie ich z mojej ręki.'' (Ewangel...

Apokalipsa 1:16

Apokalipsa 1:16: W prawej swej ręce miał siedem gwiazd i z Jego ust wychodził miecz obosieczny, ostry. A Jego wygląd-jak słońce, kiedy jaśnieje w swej mocy.  Jezus wyjaśnia: ,,siedem gwiazd - to są aniołowie siedmiu Kościołów, a siedem świeczników to jest siedem Kościołów." Apokalipsa: 1:20 Po przetłumaczeniu słowo Anioł, to posłaniec. W takim znaczeniu Aniołami są namaszczeni Duchem Świętym świadkowie Jezusa. ,,Oto Ja posyłam was jak owce między wilki... Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca ten będzie zbawiony.(Mateusz: 10-23) A po Zmartwychwstaniu Jezus powiedział: ,,Dana Mi jest wszelka władza w Niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (Mateusz: 28:16-20) Aniołami, do których Jezus kieruje swoje pouczenia w formie listów, są Biskupi stojący na czele tych Kościołów, jako wspólnot wiernych, w siedmiu wymienionych miastach. Symbolem Anioła - posłańca, jako ...

Apokalipsa 1:15

Apokalipsa 1:15: Stopy Jego podobne do drogocennego metalu, jak gdyby w piecu rozżarzonego, a głos Jego jak głos wielu wód.  Wizja Jezusa ma głęboką wymowę symboliczną, która jest przeciwstawna do symboliki posągu ze snu króla Nebuchadnezzara. Król Babilonu poprosił Boga, aby pokazał mu, co się stanie przy końcu dni. I we śnie ujrzał przed sobą posąg, który był ,,bardzo wielki, jego blask był nadzwyczajny, wygląd zaś straszliwy'', ,,jego głowa była ze szczerego złota, jego piersi i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z brązu, golenie z żelaza, stopy zaś częściowo z żelaza częściowo z gliny.'' (Księga Daniela 1,32) Posąg w symboliczny sposób ukazuje stan ziemskiej cywilizacji przy końcu dni, czyli mniej więcej, ten obecny stan. Jezus ma stopy ze złota i białe włosy jak wełna. Natomiast głowa posągu jest ze złota, a im niżej, z tym mniej szlachetnego materiału jest on zbudowany. Posąg jest ogromny i potężny, jednakże stopy z żelaza zmieszanego z gliną zapowiadają budowlaną...

Apokalipsa 1:12;13;14

Apokalipsa 1:12-13: I obróciłem się, by widzieć, co za głos do mnie mówi; a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem. Głowa Jego i włosy-biała jak wełna, jak śnieg, a oczy Jego jak płomień ognia.  Jan, zanim się obrócił, słyszy za sobą donośny głos, nakazujący władczym tonem, aby Księgę, w której spisze wizje, ukazane mu przez Ducha Świętego, posłał do siedmiu Kościołów. Apokalipsa jest Księgą zawierająca posłanie przeznaczone dla pokolenia żyjącego w dniach ostatnich, dlatego Bóg ukrył jej treść za pomocą specjalnych znaków i symboli. Opisy Miasta Świętego, Babilonu Wielkiego, Smoka, Nieba, nie oddają ich rzeczywistego wyglądu, lecz są one tylko symbolicznymi wizjami. Apostoł jest zwrócony w stronę nieba, gdzie zachodzi słońce. Jest już w bardzo podeszłym wieku i coś go trapi, przeszedł przez bardzo bolesne doświadczenia życiowe, a teraz jest więźniem ...

Apokalipsa 1:10;11

Apokalipsa 1:10;11 Doznałem zachwycenia w Dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos jak gdyby trąby mówiącej; Co widzisz, napisz w Księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei.  Po sześciu dniach stworzenia, Bóg odpoczął. Dzień siódmy, który miał być pozbawiony tych wszystkich niedogodności i trudów, z którymi ludzie borykają się do dzisiaj, po pierworodnym grzechu nieposłuszeństwa, stał się czasem utrapienia. Jedzenie, w sensie duchowym, zakazanych owoców z Drzewa poznania dobra i zła, sprowadziło na ludzi duchową śmierć. Człowiek stał się istota cielesną, martwą duchowo. W Kainie oraczu ukazane jest, w symbolicznym sensie, rozwarcie wnętrza ziemi, która wchłania krew zabitego przez Kaina, Abla. Ziemia, oprócz swoich płodów naturalnych, zawiera też inne, cenne użytkowo, pożądane owoce, które bardzo często stają się źródłem wiedzy prowadzącej do zła. Już Ewa zauważyła, że owoce z tego Drzewa są piękne dla oczu i nadaj...

Apokalipsa 1:9

Apokalipsa 1:9: Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i Królestwie, i wytrwałości w Jezusie, byłem na wyspie Patmos, z powodu Słowa Bożego i świadectwa Jezusa. Doznałem zachwycenia w Dzień Pański i posłyszałem za sobą donośny głos, jak gdyby trąby mówiącej: Co widzisz, napisz w Księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardów, do Filadelfii i do Laodycei.  Apostoł Jan został sprowadzony do Rzymu za czasów okrutnego prześladowcy chrześcijan, cesarza Domicjana. W trakcie przesłuchań, po poddaniu wymyślnym torturom, na koniec zostaje zanurzony w gorącym oleju. Wybawiony przez Boga od śmierci zostaje skazany na banicję i wywieziony na skalistą grecką wyspę Patmos. Wyspa ma piętnaście kilometrów długości i około sześciu kilometrów szerokości. A więc Jan, wraz z braćmi w Chrystusie, jest współuczestnikiem ,,w ucisku i Królestwie''. Apostoł zwraca się do wszystkich wiernych wyznawców Jezusa, znoszących prześladowania w Rzymskim Imperium, lecz w s...

Apokalipsa 1:7,8

Apokalipsa: 1:7-8 Oto nadchodzi z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi. Tak: Amen  W starożytności obłoki nazywano Rydwanami Boga. ''Miał On za rydwany obłoki.'' (Psalm 104;8) Słońce, wędrujące pośród obłoków, jest symbolem Boga. Jezus jest Światłością Świata i Słońcem Sprawiedliwości. Obłoki, osłaniające ziemię przed palącymi promieniami słońca, zwiastują deszcz, którego krople spadające na ziemię, są symbolem Bożych Łask. Łaski pobudzają wiarę i plonują duchowym wzrostem. Jezus przychodzący z obłokami, to Niebo łączące się z ziemią, to wylanie przez Ducha Świętego deszczu Łask Bożych, co będzie wypełnieniem proroctwa z Księgi Joela (3;1): ,,I wyleję Ducha Mego na wszelkie ciało, a synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą śnili, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia.'' Starcy nie dlatego są tak nazwani, że są w podeszłym wieku, ale ze względu na swojego starego, nie nar...

Apokalipsa 1:4;5;6

Apokalipsa: 1:4,5,6 ,,Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji : Łaska wam i pokój od Tego, Który jest, i Który był i Który przychodzi i od Siedmiu Duchów, które są przed Jego Tronem, i od Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego, Pierworodnego umarłych i od Władcy królów ziemi. Temu, który nas miłuje i który przez swą Krew uwolnił nas od naszych grzechów i uczynił nas Królestwem - Kapłanami dla Boga i Ojca swojego, Jemu Chwała i Moc na wieki wieków. Amen  W jednym długim zdaniu, zakończonym słowem Amen, Jan wyznaje swą wiarę w Jezusa jako naoczny świadek Jego życia, śmierci i zmartwychwstania, i dlatego jest świadkiem wiarygodnym. Swe pozdrowienia posyła do siedmiu, czyli do wszystkich Kościołów ówczesnego i przyszłego świata, bo te pouczenia są i będą aktualne w każdym czasie, dopóki będą zapalane Świeczniki i dopóki będzie istniał Kościół. W innym miejscu Jezus wyjaśnia: ,,Siedem gwiazd-to Aniołowie siedmiu Kościołów, a siedem świeczników-to siedem Kościołów.''(1;20) Anioł Jezusa...

Apokalipsa 1:3

Apokalipsa 1:3:  Błogosławiony, który odczytuje i którzy słuchają słów Proroctwa , a strzegą tego co w nim napisane, bo chwila jest bliska.  Na samym początku i pod koniec Apokalipsy pojawiają się ostrzegawcze słowa: ,,chwila jest bliska''. Na końcu Apokalipsy Anioł Jezusa prosi, a zarazem ostrzega Jana, który ją spisał, aby się pilnował i nie dopuścił do tego, aby przez swoje grzechy, w przypadku potępienia, przyczynił się do położenia jednej z pieczęci Krwi Jezusa na Księdze. To ostrzeżenie odnosi się do wszystkich wiernych wyznawców wiary w Jezusa żyjących w czasach panowania Łaski i Miłosierdzia, a szczególnie do wiernych żyjących w dniach ostatnich, gdy Duch Święty przekona cały świat o prawdziwości wszystkich Prawd wiary chrześcijańskiej, co doprowadzi do jedność w wierze, ,,A skoro dał się słyszeć Jego głos, odezwało się jednocześnie siedem grzmotów.'' (10:3) W głoszeniu Słowa Bożego będzie absolutna zgodność, nie będzie żadnego rozdźwięku, bo wszystko już zostan...

Apokalipsa 1:2

Apokalipsa 1:2; Ten poświadcza, że Słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział.  Ostatnia Księga Pisma Świętego, Apokalipsę, spisał umiłowany uczeń Jezusa, Jan, którego Bóg zachował przy życiu do późnej starości i przez różne doświadczenia  przygotował do wypełnienia tej ponadczasowej misji. Sam Apostoł poświadcza, że nie on jest jej autorem, bo wszystko, co widział i spisał, jest Słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa. Zarazem był on naocznym świadkiem życia, śmierci i Zmartwychwstania Jezusa. Apokalipsa jest wpisana w Księgi pism Starego Przymierza, gdyż była w zamyśle Boga zanim został stworzony Wszechświat, dlatego będzie. Jego szczególnym świadectwem jako Stwórcy. Bóg nie posłużyłby się symbolicznymi wizjami, gdyby słowa mówiące o przestrzeganiu słów tego proroctwa i wszystkiego, co zostało w nim napisane, nie odnosiły się w szczególny sposób do wszystkich wiernych wyznawców Jezusa żyjących w dniach ostatnich Czasów Ostatecznych. Bo samo cz...